"زندگی جاوید"

بهانه های زیادی برای زندگی هست !
یه زندگی زیبا و سرشار از شیرینی!!
اما برخی آدمها اغلب اوقات دنبال بهانه ای برای سوختن و خاکستر شدن هستند!!؟
چرا ؟
شاید مثل پروانه زندگی جاوید را در سوختن در "آتش" می بینند؟؟؟و ...
شعری از "سهراب" ":
روشنی است آتش درون شب
و ز پس دودش
طرحی از ویرانه های دور.
گر به گوش آید صدایی خشك:
استخوان مرده می لغزد درون گور.
***
دیر گاهی ماند اجاقم سرد
و چراغم بی نصیب از نور.
***
خواب دربان را به راهی برد.
بی صدا آمد كسی از در،
در سیاهی آتشی افروخت.
بی خبر اما
كه نگاهی در تماشا سوخت.
***
گر چه می دانم كه چشمی راه دارد با فسون شب،
لیك می بینم ز روزن های خوابی خوش:
آتشی روشن درون شب.

و ...
" آذر" یعنی
احساس سوختن
ستایش خورشید
اسطوره آتش
آتشی که هرگز خاکستر نمی شود !
...